E-Bülten

Sözlük

Döviz

1 $ = 3,63 TL
1 € = 3,92 TL
13180175 Ziyaretçi

Türkiye ile Arnavutluk Arasındaki Serbest Ticaret Anlaşmasına İlişkin EUR.1 Yönetmeliği

Başbakanlık(Gümrük Müsteşarlığı)’tan:
TÜRKİYE CUMHURİYETİ İLE ARNAVUTLUK CUMHURİYETİ ARASINDAKİ SERBEST TİCARET ANLAŞMASINA İLİŞKİN EUR.1 DOLAŞIM SERTİFİKALARI YÖNETMELİĞİ
 
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam ve Tanımlar
 
             Amaç ve kapsam
             MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik, Türkiye Cumhuriyeti ile Arnavutluk Cumhuriyeti arasında imzalanan Serbest Ticaret Anlaşmasının 22 nci maddesinde belirtilen “Menşeli Ürünler” Kavramının Tanımı ve İdari İşbirliği Yöntemlerine İlişkin Protokol II’nin uygulanmasına dair usul ve esasları düzenler.
 
             Tanımlar
             MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelikte yer alan;
            a) Anlaşma: Türkiye Cumhuriyeti ile Arnavutluk Cumhuriyeti arasındaki Serbest Ticaret Anlaşmasını,
            b) Eşya: Hem madde hem de ürünü,
            c) EUR.1 dolaşım sertifikası: Menşeli ürünlerin Anlaşma hükümlerinden yararlanabilmesini sağlamak üzere gümrük idareleri veya Müsteşarlık tarafından yetkili kılınacak kuruluşlarca usulüne uygun olarak düzenlenip gümrük idarelerince vize edilen, bir örneği Ek III'te yer alan menşe ispat belgesini,
            ç) EUR.1 dolaşım sertifikası başvuru formu: İhracatçı veya yetkili kanuni temsilcisi tarafından EUR.1 Dolaşım Sertifikası talep edilmek üzere doldurulması gereken, bir örneği Ek III'te yer alan Formu,
            d) Fabrika çıkış fiyatı: Ürün için Taraf ülkelerden birinde, nihai işçilik veya işlemin gerçekleştirilmesini üstlenen imalatçıya fabrika çıkışı itibariyle ödenen, kullanılan bütün madde kıymetlerinin dahil edilmiş olduğu, elde edilmiş ürünün ihracında geri ödenmiş veya ödenecek yurt içi vergilerin tenziliyle bulunan fiyatı,
            e) Fasıllar ve pozisyonlar: Bu Yönetmelikte Armonize Sistem veya AS olarak geçen, Armonize Mal Tanımı ve Kodlama Sistemini oluşturan nomanklatürde kullanılan fasıllar ve pozisyonları (dört haneli kodlar),
            f) Fatura beyanı: İhracatçı tarafından fatura, teslimat notu veya herhangi bir ticari belge üzerinde belirtilen, ilgili ürünlerin teşhislerini mümkün kılmayı yeterli ayrıntıda tanımlayan metni Ek IV’te yer alan, usulüne uygun olarak yapılan beyanı,
            g) Gümrük kıymeti: Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşması'nın VII nci Maddesinin Uygulanmasına Dair Gümrük Kıymetine İlişkin 1994-Dünya Ticaret Örgütü Anlaşması’na göre tespit edilen kıymeti,
            ğ) İmalat: Montaj veya özel işlemler de dahil olmak üzere her türlü işçilik veya işleme tabi tutmayı,
h)       Katma değer: Fabrika çıkış fiyatından, eşyaya dahil edilen diğer Taraf ülke menşeli her bir maddenin gümrük kıymetinin veya bu kıymetin bilinmemesi veya tespit edilememesi halinde Taraf ülkelerde madde için ödendiği doğrulanabilir ilk fiyatın çıkarılması ile bulunan değeri,
            ı) Madde: Ürünün imalatında kullanılan herhangi bir girdi, hammadde, parça veya aksamlar ve benzerini, 
i) Maddelerin kıymeti: Kullanılan menşeli olmayan maddelerin ithalatı esnasındaki gümrük kıymetini, bunun bilinmemesi veya tespit edilememesi halinde ise Taraf ülkelerden birinde maddeler için ödenen tespiti mümkün ilk fiyatı,
             j) Menşe ispat belgesi: EUR.1 Dolaşım Sertifikası veya fatura beyanını,
k)       Menşeli madde kıymeti: (i) bendindeki tanıma uygun olarak, gerekli değişiklikler yapılarak uygulanan, bu tür maddenin gümrük kıymetini,
l)   Müsteşarlık: Gümrük Müsteşarlığını,
m) Sevkiyat: Bir ihracatçıdan bir alıcıya birlikte gönderilen ya da ihracatçıdan alıcıya sevkinde tek bir sevk evrakı kapsamında yer alan veya böyle bir evrakın olmaması halinde tek bir fatura kapsamına giren ürünleri,
             n) Sınıflandırma: Ürün veya maddelerin belirli bir pozisyon altında sınıflandırılmasını,
             o) Taraf ülkeler: Türkiye Cumhuriyeti ve Arnavutluk Cumhuriyetini,
             ö) Ülkeler: Karasuları da dahil olmak üzere ülkeleri,
             p) Ürün: Bilahare başka bir imalatta da kullanılması söz konusu olsa bile, imal edilmiş ürünü
             ifade eder.
 
İKİNCİ BÖLÜM
Menşeli Ürün Kavramının Tanımı ve Şartları
 
             Menşe kuralı
             MADDE 3 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında, aşağıda belirtilen ürünler Taraf ülkelerden biri menşeli kabul edilir:
             a) 5 inci maddede belirtildiği şekilde, tamamen ilgili Taraf ülkede elde edilen ürünler,
             b) 6 ncı maddede belirtildiği şekilde, ilgili Taraf ülkede yeterli işçilik veya işleme tabi tutulmuş olmaları kaydıyla, tamamen elde edilmemiş maddeler ihtiva ederek anılan Taraf ülkede elde edilmiş ürünler.
 
             İkili menşe kümülasyonu
             MADDE 4 – (1) Taraf ülkelerden biri menşeli maddeler, diğer Taraf ülkede elde edilen bir ürün içine dahil edildikleri takdirde, ürünün elde edildiği ülke menşeli kabul edilir. Söz konusu maddelerin 7 nci maddede belirtilenlerin ötesinde bir işçilik veya işlemden geçmiş olmaları koşuluyla, yeterli işçilik veya işlemden geçmiş olma şartı aranmaz.
 
             Tamamen elde edilmiş ürünler
             MADDE 5 – (1) Aşağıda belirtilen ürünlerin tamamen Taraf ülkelerden birinde elde edilmiş oldukları kabul edilir:
             a) Kendi topraklarından veya deniz yataklarından çıkarılan mineral ürünler,
             b) Taraf ülkede hasat edilen bitkisel ürünler,
             c) Taraf ülkede doğmuş ve yetiştirilmiş canlı hayvanlar,
             ç) Taraf ülkede yetiştirilmiş canlı hayvanlardan elde edilen ürünler,
             d) Taraf ülkede avcılık veya balıkçılıkla elde edilen ürünler,
             e) Taraf ülke karasuları dışında kendi gemileri tarafından denizden elde edilen balıkçılık ürünleri ve diğer ürünler,
             f) Münhasıran (e) bendinde atıfta bulunulan ürünlerden, kendi fabrika gemilerinin bordasında üretilen ürünler,
             g) Taraf ülkede toplanmış, yalnızca hammaddelerin geri kazanılabilmesine müsait, sadece sırt geçirmeye veya atık olarak kullanılmaya elverişli kullanılmış lastikler dahil olmak üzere, kullanılmış maddeler,
             ğ) Taraf ülkede yapılan imalat işlemleri sonucu ortaya çıkan atık ve hurdalar,
             h) Kendi karasuları dışındaki deniz toprağı veya deniz toprağı altı ile ilgili münhasır işletme haklarına sahip olmaları kaydıyla deniz toprağı veya deniz toprağı altından çıkarılan ürünler,
             ı) Münhasıran (a) ila (h) bentlerindeki ürünlerden üretilmiş eşya,
             (2) Birinci fıkranın (e) ve (f) bentlerinde geçen kendi gemileri ve kendi fabrika gemileri tabirleri sadece:
             a) Bir Taraf ülkede kayıtlı veya tescilli,
             b) Anılan Taraf ülke bayrağı altında seyreden,
             c) En az % 50’sine bu Taraf ülke vatandaşları tarafından sahip olunan veya; idare merkezinin Taraf ülkelerden birinde bulunduğu, müdür veya müdürlerinin, yönetim veya denetleme kurulu başkanı ve bu kurullar üyelerinin çoğunluğunun bu Taraf ülke vatandaşı olduğu ve ilaveten ortaklık veya limited şirket durumunda sermayesinin en az yarısının Taraf ülkelere veya bunların kamu kuruluşları veya vatandaşlarına ait olduğu bir şirket tarafından sahip olunan,
             ç) Yönetici ve yetkilileri bu Taraf ülke vatandaşı olan,
             d) Mürettebatının en az % 75'i bu Taraf ülke vatandaşı olan
             gemiler ve fabrika gemileri için kullanılır.
 
             Yeterli işçilik veya işlem görmüş ürünler
             MADDE 6 – (1) 3 üncü maddeye göre tamamen elde edilmemiş ürünler, Ek II'de yer alan listede belirtilen şartlar yerine getirildiği takdirde yeterli derecede işçilik veya işlem görmüş olarak kabul edilir. Ek II'de yer alan listede belirtilen şartlar, Anlaşma kapsamındaki tüm ürünler için, bu ürünlerin imalatında kullanılan menşeli olmayan maddeler üzerinde yapılması gerekli işçilik ve işlemleri gösterir ve sadece bu maddelerle ilişkili olarak geçerlidir. Aynı şekilde söz konusu listede o ürün için belirtilen şartları yerine getirerek menşe statüsü kazanmış bir ürün, başka bir ürünün imalatında kullanıldığı durumda, onun bileşiminde yer aldığı ürüne tatbiki mümkün şartlar kendisine uygulanmaz ve bu malların imalatında kullanılmış olabilecek menşeli olmayan maddeler dikkate alınmaz.
             (2) Birinci fıkrada belirtilen duruma rağmen, listede belirtilen şartlar uyarınca bir ürünün imalatında kullanılmaması gereken menşeli olmayan maddeler, ancak;
             a) Toplam kıymetlerinin, ürünün fabrika çıkış fiyatının % 10'unu geçmemesi,
             b) Menşeli olmayan maddelerin azami değeri olarak listede verilmiş olan yüzdelerin, bu bendin uygulanması suretiyle aşılmaması
             şartı ile kullanılabilir.
             (3) İkinci fıkra, Armonize Sistemin 50 ila 63 üncü fasıllarındaki ürünlere uygulanmaz.
             (4) Bu maddenin birinci ve ikinci fıkra hükümleri, üretim sırasında gerçekleştirilen işlem veya işçiliğin 7 nci madde hükümlerine göre yetersiz sayılmadığı hallerde uygulanır.
 
             Yetersiz işçilik veya işlem
             MADDE 7 – (1) 6 ncı maddede belirtilen koşulların sağlanıp sağlanmadığına bakılmaksızın, ikinci fıkra hükümleri saklı kalmak kaydıyla, aşağıdaki işlemler menşeli ürün statüsü verilmesi için yetersiz işçilik veya işlem olarak kabul edilir:
             a) Nakliyat ve depolama süresince eşyanın iyi şartlarda muhafazasını sağlamaya yönelik koruyucu işlemler,
             b) Ambalaj, ayırma ve birleştirme,
             c) Yıkama, temizleme, toz, oksit, yağ, boya veya diğer tabakalardan arındırma,
             ç) Dokuma kumaşları ütüleme veya presleme,
             d) Basit boyama ve cilalama işlemleri,
             e) Tahıl ve pirinci kabuklarından ayırma, kısmi veya tam beyazlatma, parlatma ve perdahlama,
             f) Şeker renklendirme veya şeker topaklarını biçimlendirme işlemleri,
             g) Meyvelerin, kuruyemişlerin ve sebzelerin kabuklarını soyma, çekirdeklerini çıkarma, zarlarını ayıklama,
             ğ) Keskinleştirme, basit bileme veya basit kesme,
             h) Eleme, kalburdan geçirme, sıraya koyma, tasnifleme, kalibrasyon, eşleştirme (maddelerden setler oluşturma dahil)       ı) Basit şişeleme, tenekeye veya beherlere koyma, torbalama, sandıklama, kutulama, karton veya tahta üzerine yerleştirme ve tüm diğer basit paketleme işlemleri,
             i) Ürün veya paketler üzerine marka, etiket, logo ve diğer benzeri ayırt edici işaretleri yapıştırma veya basma işlemleri,
             j) Farklı türde olmalarına bakılmaksızın ürünlerin basit karıştırılma işlemleri,
             k) Tamamlanmış bir ürün oluşturmak üzere parçaların basit montajı veya ürünlerin parçalarına ayrılması,
             l) (a) ila (k) bentlerinde belirtilen işlemlerden iki veya daha fazlasının bir arada yapılması,
             m) Hayvan kesimi.
             (2) Belirli bir ürüne uygulanan işçilik veya işlemin birinci fıkra hükümleri çerçevesinde yetersiz kabul edilip edilmeyeceğine karar verilirken, Taraf ülkelerde gerçekleştirilen işlemlerin tümü bir arada mütalaa edilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Nitelendirme Birimi, Aksesuarlar, Yedek Parçalar, Aksam,
Setler ve Etkisiz Unsurlar
 
             Nitelendirme birimi
             MADDE 8 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanmasında nitelendirme birimi, AS nomanklatürünü kullanmak suretiyle sınıflandırma yapılırken temel birim olarak kabul edilen belirli bir üründür. Buna göre;
             a) Muhtelif maddelerin montajı veya gruplandırılmasından oluşan bir ürün, armonize sistemde tek bir pozisyonda sınıflandırıldığında, bu ürün bir bütün olarak nitelendirme birimidir.
             b) Bir sevkiyat, Armonize Sistemde aynı pozisyon içinde sınıflandırılan, belli sayıda aynı üründen oluşuyorsa, her bir ürün bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanışı sırasında münferiden değerlendirilir.
             (2) Armonize Sistemin 5 sayılı genel kuralı çerçevesinde ambalaj, sınıflandırma açısından ürüne dahil ediliyorsa, menşeinin tespiti açısından da dahil edilir.
 
             Aksesuarlar, yedek parçalar ve aksam
             MADDE 9 – (1) Bir cihaz, makina, alet veya aracın parçası beraberinde teslim edilen, normal olarak, bir cihazın bölümü durumundaki ve fiyata dahil edilmiş bulunan ve bu nedenle ayrıca fatura edilmemiş olan aksesuarlar, yedek parçalar ve aksam; söz konusu cihaz, makina, alet veya araç içinde mütalaa edilir.
 
             Setler
             MADDE 10 – (1) Armonize Sistemin 3 sayılı Genel Kuralında tanımlanan setler, kendisini meydana getiren tüm ürünler menşeli ürün ise, o ülke menşeli olarak addedilir. Ancak, bir set menşeli ve menşeli olmayan ürünlerden müteşekkil ise, menşeli olmayan ürünlerin kıymetinin setin fabrika çıkış fiyatının %15'ini geçmemesi koşuluyla, set bir bütün olarak menşeli kabul edilir.
 
             Etkisiz unsurlar
             MADDE 11 – (1) Bir ürünün menşeli olup olmadığını belirlemek için, imalatında kullanılabilecek;
             a) Enerji ve yakıtın,
             b) Tesis ve teçhizatın,
             c) Makine ve aletlerin,
             ç) Ürünün nihai bileşimine girmeyen ve girmesi amaçlanmayan eşyanın
             menşeini belirlemek gerekmez.
 
 
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Ülkesel Gereklilikler
 
             Ülkesellik ilkesi
             MADDE 12 – (1) İkinci ve üçüncü bölümde yer alan menşe statüsü kazandırılmasına ilişkin koşullar, Taraf ülkelerden birinde kesintisiz olarak yerine getirilir.
             (2) Taraf ülkelerden birinden başka bir ülkeye ihraç edilmiş olan menşeli eşyanın geri gelmesi halinde;
             a) Geri gelen eşyanın, ihraç edilmiş bulunan eşya ile aynı olduğu,
             b) Söz konusu ülkede bulunma veya ihraç edilme süresi içerisinde, iyi koşullarda muhafaza edilmeleri için gerekli olanların ötesinde herhangi bir işleme tabi tutulmadığı
              gümrük idarelerini tatmin edecek şekilde ispat edilmediği takdirde menşeli olmadığı kabul edilir.
            
             (3) İkinci ve üçüncü bölümde belirlenen kurallar uyarınca kazanılan menşe statüsü, Taraf ülkelerin birinden ihraç edilen ve daha sonra yeniden ithal edilen maddeler üzerinde, Taraf ülkeler dışında yapılan işçilik veya işlemden, aşağıdaki koşulların sağlanması halinde etkilenmez. Bu koşullar;
             a) Söz konusu maddelerin tamamen Taraf ülkelerden birinde elde edilmiş veya ihraç edilmelerinden önce 7 nci maddede belirtilen yetersiz işlemlerin ötesinde bir işçilik veya işlemden geçmiş olması,
             b) Gümrük idarelerinin geri gelen eşyanın, ihraç edilen maddelerin işçilik veya işlemden geçirilmesi ile elde edildiği ve bu madde hükümlerinin uygulanması ile Taraf ülkeler dışında kazanılan toplam katma değerin, menşe statüsü talebine konu nihai ürünün fabrika çıkış fiyatının % 10’unu aşmadığı hususlarında ikna edilmiş olmasıdır.
             (4) Bu maddenin üçüncü fıkrası amaçları açısından, ikinci ve üçüncü bölümde düzenlenen menşe statüsünün kazanılması için gerekli koşullar, Taraf ülke dışında yapılan işçilik ve işlemlere uygulanmaz. Fakat, nihai ürünün menşe statüsünün belirlenmesinde, ürüne dahil edilen menşeli olmayan tüm maddeler için Ek II’deki listede belirlenen bir azami kıymet koşulu bulunduğu durumda, ilgili Taraf ülkede ürüne dahil edilen menşeli olmayan maddelerin toplam kıymeti, bu madde hükümlerinin uygulanmasıyla, Taraf ülke dışında kazanılmış toplam katma değerle birlikte dikkate alındığında, listede belirtilen yüzdeyi aşamaz.
             (5) Bu maddenin üçüncü ve dördüncü fıkrasında yer alan hükümlerinin uygulanması amacıyla, toplam katma değer, orada dahil edilen maddelerin kıymetlerini de içerecek şekilde, Taraf ülke dışında oluşan tüm maliyetleri ifade eder.
             (6) Bu maddenin üçüncü ve dördüncü fıkrasında yer alan hükümler, Ek II’deki listede düzenlenen koşulları yerine getirmeyen veya 6 ncı maddenin ikinci fıkrasında yer alan genel tolerans kuralının uygulanması ile yeterli işçilik veya işlemden geçmiş olduğu kabul edilen ürünler için uygulanmaz.
             (7) Bu maddenin üçüncü ve dördüncü fıkrası hükümleri Armonize Sistemin 50 ila 63 üncü fasıllarındaki ürünlere uygulanmaz.
             (8) Taraf ülke dışında yapılan ve bu madde hükümleri tarafından kapsanan türde, herhangi bir işçilik veya işlem, hariçte işleme veya ilgili diğer düzenlemeler vasıtasıyla yürütülür.
 
             Doğrudan nakliyat
             MADDE 13 – (1) Anlaşma hükümlerinde sağlanan tercihli muamele sadece, bu Yönetmeliğin gerekliliklerini yerine getirmiş, Taraf ülkeler arasında doğrudan nakledilen ürünler için uygulanır. Bununla beraber tek bir sevkiyatı oluşturan ürünler, aktarılması veya geçici depolanması yoluyla, ancak transit geçtiği veya depolandığı ülkenin gümrük yetkililerinin gözetimi altında olmaları ve boşaltma, tekrar yükleme veya iyi koşullarda muhafaza etmeye yönelik işlemler dışında bir işlemden geçmemiş olmaları koşullarıyla, gerektiğinde başka ülkeler üzerinden nakledilebilir.
             (2) Menşeli ürünler Taraf ülkeler dışındaki ülkeler üzerinden boru hattı ile nakledilebilir.
             (3) Birinci ve ikinci fıkrada yer alan hükümlerin yerine getirildiğinin, ithalatçı ülkenin gümrük yetkililerine ispatı, aşağıdaki belgelerden birinin ibrazı yoluyla yapılır:
             a) İhracatçı ülkede düzenlenmiş transit ülkesi geçişini kapsayan tek bir sevk evrakı,
             b) Transit ülkesinin gümrük yetkililerince düzenlenen, ürünlerin tam bir tanımını veren, boşaltma ve tekrar yükleme tarihlerini ve uygulanabildiği durumlarda kullanılan gemi veya diğer nakil araçlarının adlarını belirten ve transit ülkesi içinde hangi koşullarda kalmış olduğunu belgeleyen bir belge,
             c) Bunların temin edilememesi halinde, ikame kanıtlayıcı belgeler.
 
             Sergiler
             MADDE 14 – (1) Taraf ülkelerin birisinden bir başka ülkeye sergilenmek üzere gönderilen ve sergi sonrasında diğer Taraf ülkeye ithal edilmek üzere satılan menşeli ürünler, gümrük idarelerinin;
             a) İhracatçının bu ürünleri Taraf ülkelerin birisinden serginin düzenlendiği ülkeye naklettiği ve burada sergilediği,
             b) Ürünlerin aynı ihracatçı tarafından diğer Taraf ülkedeki bir kimseye satıldığı veya tasarrufuna verildiği,
             c) Ürünlerin sergi süresi içinde veya sergiden hemen sonra, sergilenmek üzere gönderildiği durumunu koruyarak sevk edildiği,
             ç) Ürünlerin sergilenmek üzere gönderildikleri andan itibaren, bu sergide teşhir edilmek dışında başka bir amaçla kullanılmadığı
             hususlarında tatmin edilmesi kaydıyla, ithallerinde Anlaşma hükümlerinden yararlanır.
             (2) Altıncı, yedinci, sekizinci, dokuzuncu, onuncu ve onbirinci bölüm hükümlerine uygun olarak bir menşe ispat belgesi düzenlenir veya hazırlanır ve normal usullere uygun olarak ithalatçı ülke gümrük yetkililerine ibraz edilir. Bu belge üzerinde serginin adı ve adresi belirtilir. Gerektiği takdirde ürünlerin durumu ve sergilenmelerine ilişkin koşullar hakkında ek kanıtlayıcı belgeler istenebilir.
             (3) Birinci fıkra, yabancı ürün satmak üzere kurulmuş işyeri veya mağazalarda özel amaçla düzenlenmemiş olan, açık olduğu süre içinde ürünün gümrük denetimi altında kaldığı her türlü ticaret, sanayi, tarım ve el sanatları sergi, fuar veya benzeri umumi gösteri veya teşhirlerine uygulanır.
 
 
BEŞİNCİ BÖLÜM
Geri Ödeme veya Muafiyet
 
             Gümrük vergilerinde geri ödemenin veya muafiyetin yasaklanması
             MADDE 15 – (1) Altıncı, yedinci, sekizinci, dokuzuncu, onuncu ve onbirinci bölüm hükümlerine uygun olarak menşe ispat belgesi düzenlenen veya hazırlanan Taraf ülkelerden biri menşeli ürünlerin imalatında kullanılan menşeli olmayan maddeler, Taraf ülkelerde her ne türde olursa olsun gümrük vergilerinin geri ödenmesine veya bunlardan muafiyete tabi değildir.
             (2) Birinci fıkrada belirtilen yasak;
             a) Taraflardan herhangi birisinde imalatta kullanılan maddelere uygulanabilen gümrük vergisi veya eş etkili vergilerin kısmen veya tamamen iadesi veya muaf tutulması veya ödenmemesi yönündeki her türlü düzenlemeye,       
             b) Ürünlerin söz konusu maddelerden elde edilip ihraç edildiği ve dahilde kullanım için alıkonmadığı hallerde,
             c) Bu tür iade, muafiyet veya geri ödemelerin açıkça veya aynı etkiyi doğuracak şekilde geçerli olduğu durumlarda
             uygulanır.
             (3) Bir menşe ispat belgesi kapsamındaki ürünlerin ihracatçısı, menşeli olmayan maddeler kullanılarak üretilen ilgili ürünlere geri ödeme sağlanmadığını ve bu maddelere uygulanabilen tüm gümrük vergileri ile eş etkili vergilerin fiilen ödendiğini ispat eden tüm geçerli belgeleri gümrük yetkililerinin talebi üzerine herhangi bir zamanda ibraz etmeye hazır olmak zorundadır.
             (4) Birinci, ikinci ve üçüncü fıkra hükümleri, 8 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen ambalajlara, 9 uncu maddede belirtilen aksesuar, yedek parça ve aksama ve 10 uncu maddede belirtilen set halindeki ürünlere, menşeli olmadıkları durumlarda uygulanır.
             (5) Birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkra hükümleri, yalnızca Anlaşmanın uygulanacağı türden maddeler için geçerlidir. Ayrıca bu hükümler, Anlaşma hükümleri uyarınca ihracatta uygulanabilen tarım ürünleri için ihracat iadesi sisteminin işlemesine engel teşkil etmez.
            
 
 
 
 
 
ALTINCI BÖLÜM
Eşyanın Menşeinin İspatı
 
             Menşe ispat belgeleri
             MADDE 16 – (1) Taraf ülkelerden biri menşeli ürünler, diğer Taraf ülkeye ithal edilmeleri sırasında, aşağıdaki belgelerden birinin ibrazı üzerine Anlaşmadan yararlanır:
             a) Bir örneği Ek III'te yer alan EUR.1 Dolaşım Sertifikası,
             b)Metni Ek IV’ te yer alan Fatura beyanı.
             (2) Birinci fıkra hükümlerine rağmen, bu Yönetmelik çerçevesinde menşeli ürünler, 34 üncü maddede belirtilen durumlarda, yukarıda atıfta bulunulan belgelerden herhangi birisinin ibraz edilmesine gerek bulunmaksızın Anlaşmadan yararlanır.
 
             Fatura beyanı
             MADDE 17 – (1) Fatura beyanı; 36 ncı madde çerçevesinde bir Onaylanmış İhracatçı tarafından veya toplam kıymeti 6000 Euro'yu geçmeyen menşeli ürünler ihtiva eden bir veya daha fazla kaptan müteşekkil bir sevkiyat için herhangi bir ihracatçı tarafından hazırlanabilir.
             (2) Fatura beyanı, söz konusu ürünlerin Taraf ülkelerden biri menşeli olarak kabulü ve bu Yönetmeliğin diğer hükümlerinin yerine getirilmesi halinde hazırlanabilir.
             (3) Fatura beyanında bulunan ihracatçı, söz konusu ürünün menşe statüsü ile bu Yönetmeliğin diğer hükümlerinin yerine getirilmiş olduğunu kanıtlayan ilgili tüm belgeleri, ihracatçı ülkenin gümrük idarelerinin talebi üzerine herhangi bir anda ibraz etmeye hazırlıklı olur.
             (4) Fatura beyanı, ihracatçı tarafından, metni Ek IV'te yer alan, Anlaşmada aynı ekte belirtilen dillerden birinde ve ihracatçı ülkenin ulusal mevzuatıyla uyumlu olan beyanın, fatura, teslimat notu veya herhangi bir ticari belge üzerine daktilo edilmesi, ıstampa ile damgalanması veya basılması suretiyle hazırlanır. Beyan el yazısı ile de yapılabilir; bu takdirde, mürekkeple ve matbaa harfleriyle yazılır.
             (5) Fatura beyanı, ihracatçının kendi el yazısı ile atacağı orijinal imzasını ihtiva eder. Ancak, 36 ncı madde çerçevesinde onaylanmış ihracatçıdan, kendi adıyla hazırlanmış herhangi bir fatura beyanının kendi el yazısıyla imzalanmış addedilerek tüm sorumluluğu üzerine aldığına dair yazılı bir taahhütnameyi ihracatçı ülkenin gümrük idarelerine vermiş olması koşuluyla, böyle bir beyanı imzalama şartı aranmaz.
             (6) Bir fatura beyanı, ihracatçı tarafından, kapsadığı ürünlerin ihracatı esnasında veya ithalatından itibaren iki yıl içinde ithalatçı ülkede ibrazı koşuluyla, ihracattan sonra da hazırlanabilir.
 
 
YEDİNCİ BÖLÜM
EUR.1 Dolaşım Sertifikalarının Düzenlenmesi ve Vize işlemleri
 
             EUR.1 dolaşım sertifikasının şekli, basımı ve dağıtılması
             MADDE 18 – (1) EUR.1 Dolaşım Sertifikaları Ek III'te belirlenen form ve niteliklere uygun olarak ve seri numaraları verilerek Müsteşarlık veya Müsteşarlıkça yetkili kılınacak kuruluş tarafından bastırılır ve ihtiyaca göre dağıtılır.
             (2) EUR.1 Dolaşım Sertifikaları yalnızca ihracatçı veya ihracatçının gümrük beyannamesini imzalamakla yetkili kanuni temsilcisi tarafından, birer örneği Ek-III’te yer alan EUR.1 Dolaşım Sertifikası ile başvuru formunun bu Yönetmeliğe uygun olarak doldurulması suretiyle yazılı başvurusu üzerine düzenlenir.
 
             EUR.1 dolaşım sertifikalarının doldurulması
             MADDE 19 – (1) İhracatçılar veya yetkili kanuni temsilcileri EUR.1 Dolaşım Sertifikalarını ve EUR.1 Dolaşım Sertifikası Başvuru Formlarını, bu Sertifikaların arka sayfasında yazılı kurallara uygun olarak doldurur.
             (2) Bu maddenin birinci fıkrası hükümlerine göre;
             a) Sertifikalar Anlaşmada belirtilen dillerden birinde ve ihracatçı ülkenin ulusal mevzuat hükümleri çerçevesinde doldurulur.
             b) Sertifikalar yazı makinası veya elle doldurulabilir. El yazısı ile doldurulmaları halinde mürekkepli kalem ve matbaa harfleri kullanılır.
             c) Sertifika üzerinde silinti ve birbiri üzerine yazılmış sözcük ve ilaveler bulunamaz ve değişiklikler doğru olmayan kayıtların üzeri çizilerek, gerekli düzeltmelerin eklenmesi suretiyle yapılır. Bu şekilde yapılan düzeltmelerin Sertifikayı düzenleyen kişi tarafından imzalanması ve gümrük idaresi tarafından tasdik edilmesi gerekir.
             ç) Sertifikada kayıtlı her bir maddeye sıra numarası verilir ve madde aralarında boşluk bırakılmaz. Son kaydın hemen altına sonradan bir ilave yapılmasını önlemek üzere yatay bir çizgi çekilerek, kullanılmayan yerler çapraz bir çizgiyle iptal edilir.
             d) Sertifikalarda kayıtlı eşyanın, tanınmalarına olanak verecek kesinlikte ve ticari deyimleri ile hiçbir tereddüte yer vermeyecek açıklıkta cins, nevi, nitelik ve miktar olarak ayrıntılı bir biçimde beyan edilir.
             (3) İhracatçılar veya yetkili kanuni temsilcilerinin, EUR.1 Dolaşım Sertifikası Başvuru Formlarının arka yüzünde yer alan İhracatçı Beyanında belirtilen hususları yer ve tarih göstererek imza ile teyid etmeleri gerekir.
             (4) İhracatçı beyanı eşyanın menşeinin tespitini teminen, ihracatçılar veya yetkili kanuni temsilcileri tarafından; eşyanın imalatında kullanılan Türkiye Cumhuriyeti ve Arnavutluk Cumhuriyeti menşeli maddeler ve bu maddeler üzerinde gerçekleştirilen işlem ve işçilik ile eşyanın imalatında kullanılan menşeli olmayan girdilere uygulanan işlem ve işçiliğin, Ek II'de yer alan listede belirtilen şartları sağladığı hususları da belirtilecek şekilde, eksiksiz olarak doldurulur ve bu hususları destekleyici tüm belgeler ibraz edilir.
 
             İhracatçının ibraz yükümlülüğü
             MADDE 20 – (1) EUR.1 Dolaşım Sertifikası düzenlenmesi için başvuruda bulunan ihracatçı, bu Sertifikaları düzenleyecek gümrük idarelerinin veya Müsteşarlıkça yetkili kılınacak kuruluşun talep edebileceği, söz konusu ürünün menşe statüsü ile bu Yönetmeliğin diğer hükümlerinin yerine getirilmiş olduğunu tevsik eden tüm ilgili bilgi ve belgeleri vermekle yükümlüdür.
 
             Başvurunun değerlendirilmesi
             MADDE 21 – (1) İhracatçılar veya yetkili kanuni temsilcileri tarafından 19 uncu madde hükümlerine uygun olarak doldurulan ve imzalanan başvuru formları ile sertifikalar gümrük idarelerine veya Müsteşarlıkça yetkili kılınacak kuruluşa verilir.
             (2) Gümrük idareleri veya Müsteşarlıkça yetkili kılınacak kuruluş, başvuru formları ile EUR.1 Dolaşım Sertifikalarının kurallara uygun olarak doldurulup doldurulmadığını kontrol edip, sertifikada kayıtlı eşyanın 3 veya 4 üncü madde hükümleri gereğince Türkiye menşeli olduğu veya sayıldığı hususunda, ihracata ait diğer evrakı da inceleyerek kesin bir kanıya vardıktan sonra gerekli işlemleri tamamlar.
 
             EUR.1 dolaşım sertifikalarının gümrük idarelerince incelenmesi
             MADDE 22 – (1) Gümrük idareleri, 21 inci madde hükümleri çerçevesinde başvurunun değerlendirilmesini müteakip;
             a) Dolaşım Sertifikalarının bu Yönetmelikteki şartlara uygun olup olmadığını, özellikle ürünün tanımı için ayrılmış bulunan boşluğun her türlü sahte ilaveler yapılması imkanını ortadan kaldıracak şekilde doldurulup doldurulmadığını,
             b) İhraç konusu eşyanın cins, nevi, nitelik ve miktar itibariyle Dolaşım Sertifikasındaki kayıtlara uygun olup olmadığını,
             c) İhraç konusu eşyanın menşeli olduğunu veya sayıldığını
             ürün ve imalatında kullanılan girdilere ait diğer evrakın yanısıra, nakliyeciler tarafından verilen kara, demiryolu, hava ve deniz taşımalarına ilişkin konşimento, manifesto, yük senetleri, fatura ve beyannameye eklenen diğer belgeleri ve gerektiğinde muhasebe kayıt ve defterlerini incelemek ve ihraç konusu eşyayı Gümrük Yönetmeliğindeki esaslara göre muayene etmek suretiyle kontrol eder.
             (2) Bu şekilde Dolaşım Sertifikalarının kontrolü yapıldıktan sonra 23 üncü madde hükümleri uyarınca vize işlemine geçilir.
 
             EUR.1 dolaşım sertifikalarının vize edilmesi
             MADDE 23 – (1) İhracatçılar tarafından vize edilmek üzere ibraz olunan, usulüne uygun olarak doldurulmuş EUR.1 Dolaşım Sertifikaları, 21 ve 22 nci maddeler uyarınca yapılacak değerlendirme ve incelemelerin uygun sonuç vermesi halinde Gümrük idarelerince vize edilir.
             (2) Dolaşım Sertifikalarının gümrük idaresince vize edilmesini talep etme hakkı, bizzat ihracatçıya veya gümrük beyannamelerini imzalamaya yetkili kanuni temsilcisine aittir. Yetkili olmayan kimseler tarafından yapılan vize talepleri, gümrük idaresince reddedilir.
             (3) Dolaşım Sertifikalarının gümrük vizesine ayrılmış (11) numaralı kutusunun doğru olarak ve noksansız doldurulması şarttır. Yanlış veya noksan yapılan vize işlemi Sertifikayı geçersiz kılar ve sonradan kontrol sebeplerinden birini teşkil eder.
             (4) Gümrük idareleri, Dolaşım Sertifikasındaki (11) numaralı vize kutusuna; Beyannamenin tarihi, sayısı ve gümrük idaresinin açık posta adresini, yazı makinesi veya mürekkepli kalemle ve matbaa harfleriyle okunabilecek şekilde olmasına özen göstererek yazar ve idarenin okunabilir mührünü işaretli bölümdeki yere basarak, tarih, imza ve kaşe koymak suretiyle vize işlemini tamamlar.
             (5) EUR.1 Dolaşım Sertifikası Anlaşma ile sağlanan tercihli ticarette yazılı delil olarak ancak gümrük idaresinin vizesi ile hüküm ifade edeceğinden, düzenlenme işlemi vize ile tamamlanmış olur.
             (6) Düzenlenen EUR.1 Dolaşım Sertifikası fiili ihraç gerçekleştiği veya kesinleştiği anda ihracatçıya verilmek üzere hazır bulundurulur.
             (7) Biri beyaz üzerine yeşil meneviş zeminli, dördü beyaz olan beş nüshalık takım halindeki Dolaşım Sertifikasının nüshalarının hangi birimlere verileceğini Müsteşarlık belirler.
 
 
SEKİZİNCİ BÖLÜM 
EUR.1 Dolaşım Sertifikalarının Sonradan Verilmesi,
 İkinci Nüsha Düzenlenmesi ve Değiştirilmesi
 
             EUR.1 dolaşım sertifikalarının ihracattan sonra verilmesi 
             MADDE 24 – (1) 23 üncü madde hükümlerine istisna olarak, EUR.1 Dolaşım Sertifikaları; hata, istenmeyerek yapılan ihmal veya özel durumlar nedeniyle ihraç anında düzenlenmemiş olması veya bir EUR.1 Dolaşım Sertifikasının düzenlenmiş, ancak teknik nedenlerle ithalatta kabul edilmemiş olduğu hususu, gümrük idarelerine veya Müsteşarlıkça yetkili kılınacak kuruluşa tatmin edici bir şekilde ispat edilmesi halinde ait olduğu ürünün ihracından sonra düzenlenebilir.
             (2) Birinci fıkrada belirtilen durumlarda ihracatçı eşyanın cinsi, nevii, niteliği ve miktarını, ambalaj şeklini, marka ve numaralarını, işaretlerini, çıkış işleminin yapıldığı gümrük idaresinin adını, gümrük beyannamesinin tarih ve sayısını belirterek yazılı talepte bulunur. Söz konusu eşya için ihraç sırasında EUR.1 Dolaşım Sertifikası verilmediğini veya EUR.1 Dolaşım Sertifikasının ithalatçı ülke gümrük idaresince teknik nedenlerle kabul edilmediğini sebepleri ile birlikte yazılı olarak beyan eder. Usulüne uygun olarak doldurulmuş EUR.1 Dolaşım Sertifikası ve Başvuru Formunu imzalayıp talep yazısına ekler.
             (3) Bu maddede belirtilen şartları yerine getiren ihracatçının talebi ilgili gümrük idareleri veya Müsteşarlıkça yetkili kılınacak kuruluş tarafından incelenir. Söz konusu ihraç eşyasına ait gümrük beyannamesi ve ekleri diğer evrak ile varsa bu işleme dair dosyaların incelenmesi ve kontrolü sonucunda, ihracatçının beyanına tamamen uygun olduğu anlaşıldığı takdirde EUR.1 Dolaşım Sertifikası verilir ve vize edilir.
             (4) İhracattan sonra verilen EUR.1 Dolaşım Sertifikalarının (7) numaralı Gözlemler kutusuna,
             a) TR         : SONRADAN VERİLMİŞTİR,
             b) AL        : LESHUAR A-POSTERIORI,
             c) EN         : ISSUED RETROSPECTIVELY
             ibarelerinden biri yazılır.
             (5) İhracatçı ülke gümrük idarelerince düzenlenen ve bu ibarelerden birini taşıyan EUR.1 Dolaşım Sertifikaları, ithalatçı ülke gümrük idarelerince kabul edilir.
 
             Teknik nedenlerle EUR.1 dolaşım sertifikasının reddi
             MADDE 25 – (1) EUR.1 Dolaşım Sertifikası bu Yönetmelikte öngörülen şekilde düzenlenmemiş ise teknik nedenlerle reddedilebilir. Aşağıda belirtilen;
             a) EUR.1 Dolaşım Sertifikasının, ebat veya renk olarak örnekten önemli derecede farklı olması, seri numarası bulunmaması, resmi olarak öngörülen dillerden birinde basılmaması gibi öngörülen form dışında bir form kullanılarak düzenlenmesi,
             b) EUR.1 Dolaşım Sertifikasında (4) numaralı kutu gibi doldurulması zorunlu kutulardan birinin doldurulmaması,
             c) EUR.1 Dolaşım Sertifikasının mühürlenip imzalanmaması (EUR.1 Dolaşım Sertifikası (11) numaralı kutu), ç) EUR.1 Dolaşım Sertifikasının yetkili olmayan bir makam tarafından onaylanması,
             d) EUR.1 Dolaşım Sertifikası vize edilirken kullanılan mührün 38 inci madde hükümleri uyarınca örneği gönderilmeyen yeni bir mühür olması,
             e) İbraz edilen EUR.1 Dolaşım Sertifikasının orijinal olmayıp fotokopi veya suret olması,
             f) EUR.1 Dolaşım Sertifikasının (2) veya (5) numaralı kutusuna Anlaşmaya taraf olmayan ülkelerden birinin yazılması,
             gibi teknik nedenlerle kabul edilmeyen EUR.1 Dolaşım Sertifikaları sonradan düzenlenebilir.
             (2) Teknik nedenlerle reddedilen EUR.1 Dolaşım Sertifikası, üzerine "BELGE KABUL EDİLMEMİŞTİR" ibaresi yazılarak, hangi nedenlerle kabul edilmediği de belirtilerek sonradan düzenlenen yeni bir EUR.1 Dolaşım Sertifikası alması için ithalatçıya iade edilir. Ancak, gümrük idareleri gümrük işlemlerinin tamamlanmasından sonra kontrol amacıyla veya hile yapıldığından şüphe edilmesi halinde reddedilen EUR.1 Dolaşım Sertifikasının bir kopyasını saklayabilir.
 
             EUR.1 dolaşım sertifikalarının ikinci nüsha düzenlenmesi
             MADDE 26 – (1) EUR.1 Dolaşım Sertifikasının çalınma, kaybedilme ve hasar görmesi hallerinde ihracatçı, ilk sertifikayı düzenleyen gümrük idaresine veya Müsteşarlıkça yetkili kılınacak kuruluşa başvurarak sertifikanın ikinci bir nüshasının düzenlenmesini talep edebilir.
             (2) Gümrük idareleri, kendilerinde bulunan ve ihraç işlemi yapılmış olan eşyaya ait belgelere ve ilk sertifikaya uygun olarak düzenlendiğini tespit ettikten sonra ikinci nüsha Sertifikanın vize işlemini yapar.
             (3) Ancak, gümrük vizesi kutusuna vize tarihi olarak hüküm ifade etmek üzere, ilk Dolaşım Sertifikasının vize tarihi ve seri numarası yazılır.
             (4) Bu şekilde düzenlenen ikinci nüsha Sertifikaların (7) numaralı Gözlemler kutusuna,
             a) TR         : İKİNCİ NÜSHADIR,
             b) AL         : DUBLIKATE,
             c) EN         : DUPLICATE,
             ibarelerinden biri yazılır.
 
             Menşe ispat belgelerinin değiştirilmesi
             MADDE 27 – (1) Menşeli ürünler Taraf ülkelerden birinin gümrük idaresinin kontrolü altında iken, ürünün tamamının veya bir bölümünün bulunduğu ülke veya Taraf diğer ülke içinde başka bir yere gönderilmesi gerektiği durumda, gönderilecek kısım için asıl sertifika yerine geçmek üzere bir veya birden çok müfrez EUR.1 Dolaşım Sertifikası düzenlenir ve durum esas EUR.1 Dolaşım Sertifikası üzerine işaret edilir.
             (2) Müfrez EUR.1 Dolaşım Sertifikası düzenlenme talebi eşyayı kontrol altında bulunduran gümrük idaresine yazılı olarak yapılır. İlgili idare tarafından gerekli her türlü inceleme yapılarak bu Yönetmelik hükümlerine uygun olması halinde talep yerine getirilir.
             (3) Düzenlenen müfrez Sertifika bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanmasında EUR.1 Dolaşım Sertifikası olarak kabul edilir.
             (4) Esas EUR.1 Dolaşım Sertifikasının tarih ve seri numarası müfrez Sertifikanın veya Sertifikaların (7) numaralı Gözlemler kutusuna yazılır, aslına ve tüm nüshalarına "MÜFREZ MENŞE İSPAT BELGESİDİR" kaşesi basılır.
             (5) Gümrük idaresi, esas menşe ispat belgesi ile buna dayanılarak düzenlenen yeni Sertifikanın veya Sertifikaların beyaz nüshasını muhafaza eder.
 
 
 
 
 
 
 
DOKUZUNCU BÖLÜM
İbraz
 
             Menşe ispat belgesinin geçerliliği
             MADDE 28 – (1) Bir EUR.1 Dolaşım Sertifikası, ihracatçı ülkedeki vize tarihinden itibaren dört ay geçerli olur ve bu süre zarfında ithalatçı ülkenin gümrük idarelerine ibraz edilmesi gerekir.
             (2) Bir fatura beyanı, ihracatçı tarafından hazırlanış tarihinden itibaren dört ay geçerli olur ve bu süre zarfında ithalatçı ülkenin gümrük idarelerine ibraz edilmesi gerekir.
             (3) İthalatçı ülkenin gümrük idarelerine ibraz edilecek menşe ispat belgeleri, istisnai durumlar nedeniyle, birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen sürelerden sonra da, uygulanan tercihli muamele çerçevesinde kabul edilebilir.
             (4) Diğer geç ibraz hallerinde, ithalatçı ülkenin gümrük idaresi, eşyanın belirtilen son tarihten önce gümrüğe sunulmuş olması kaydıyla menşe ispat belgelerini kabul edebilir.
             (5) Menşe ispat belgelerinin ibraz süresinden sonra tercihli muameleden yararlanması için, bu sürenin bitiminden önce eşyanın gümrüğe gelmiş ve yine bu süreden önce ithalatçı veya gümrük beyannamesini imzalamaya yetkili kanuni temsilcisi tarafından yazılı olarak ilgili gümrüğe başvurulmuş olması gerekmektedir.
             (6) İlgili gümrük idaresi durumu bağlı olduğu Başmüdürlüğe intikal ettirir. İlgili Başmüdürlük konuyu inceleyerek mücbir sebep ve olağanüstü hal mevcudiyetine kanaat getirir ve ek süre istemine ilişkin gerekçeleri haklı bulur ise Sertifikaların süresini en çok bir ay uzatabilir.
 
             Menşe ispat belgesinin ibrazı
             MADDE 29 – (1) EUR.1 Dolaşım Sertifikaları ve fatura beyanları gümrük mevzuatı ve ilgili mevzuat gereğince ithalatçı ülkenin gümrük idarelerine ibraz edilir. Söz konusu gümrük idaresi, bu EUR.1 Dolaşım Sertifikası veya fatura beyanının tercümesini talep edebilir. Ayrıca idare beyannameye ek olarak, ithalatçıdan eşyanın Anlaşmanın koşullarına uygunluğunu gösteren yazılı bilgi ve belgeleri talep edebilir. 
             (2) Eşyanın tercihli rejiminden yararlanmasını teminen ibrazı gereken menşe ispat belgelerinin, bu belgeyle ilgili eşyanın fiili ithalinden evvel veya fiili ithali sırasında ibraz edilememesi ve ilgili ithalatçı tarafından eşyanın bekletilmeden ithalinin istenilmesi durumunda, tercihli rejim uygulanmaz ve indirimsiz vergi nispetleri üzerinden tahakkuk yapılarak vergiler kesin olarak tahsil edilir. Ancak, bu kabil eşyanın fiili ithalini müteakip süreleri içerisinde, usulüne uygun menşe ispat belgeleri işlemi yapan gümrük idaresine ibraz olunduğu takdirde; ibraz olunan menşe ispat belgesinin ithal edilen eşyaya ait olduğunun gümrük beyannamesi ve ekleri belgelerle karşılaştırılarak anlaşılması ve belgenin geçerlilik süresinin geçirilmemiş olduğunun tespiti kaydıyla, tercihli vergi oranına göre hesaplanan vergi tutarları ile tercihsiz vergi oranına göre hesaplanan vergi tutarları arasındaki fark mükelleflerine iade edilir.
 
             Parçalar halinde ithalat
             MADDE 30 – (1) İthalatçının talebi üzerine ve Müsteşarlıkça belirlenen şartlara binaen, Armonize Sistemin 2(a) Genel Kuralı anlamındaki birleştirilmemiş veya monte edilmemiş halde olan ve Armonize Sistem'in XVI ncı ve XVII nci Bölümlerinde ya da 7308 ve 9406 no’lu pozisyonlarda yer alan ürünlerin, parçalar halinde ithal edilmesi halinde, bu tür ürünler için tek bir menşe ispat belgesi, ilk parçanın ithalatı esnasında gümrük idaresine verilecektir.
 
             Tevsik edici belgeler
             MADDE 31 – (1) Aşağıda sayılan belgeler, bir EUR.1 Dolaşım Sertifikası veya fatura beyanı kapsamındaki ürünlerin Taraf ülkelerden biri menşeli olduğu ve bu Yönetmeliğin diğer koşullarını yerine getirdiği hususlarını desteklemek amacıyla, 17 nci maddenin üçüncü fıkrasında ve 20 nci maddede belirtilen belgeler arasındadır:
             a) İhracatçı veya tedarikçi tarafından, söz konusu eşyanın elde edilmesi için gerçekleştirilen işlemleri belgeleyici nitelikte; örneğin hesaplarında veya iç muhasebesinde yer alan doğrudan deliller,
             b) Taraf ülkelerden birinde düzenlenmiş veya hazırlanmış, imalatta kullanılan maddelerin menşe statüsünü tevsik eden, iç mevzuat uyarınca kullanılan belgeler,
             c) Taraf ülkelerden birinde düzenlenmiş veya hazırlanmış, maddeler üzerinde bu ülkelerde yapılan işçilik veya işlemi tevsik eden, iç mevzuat uyarınca kullanılan belgeler,
             ç) Kullanılan maddelerin menşe statüsünü tevsik etmek üzere, Taraf ülkelerden birinde bu Yönetmelik hükümleri uyarınca düzenlenmiş veya hazırlanmış EUR.1 Dolaşım Sertifikaları veya fatura beyanları.
 
             Menşe ispat belgeleri ve tevsik edici belgelerin muhafazası
             MADDE 32 – (1) Yürürlükteki kanunlarda öngörülen süreler saklı kalmak üzere,
             a) EUR.1 Dolaşım Sertifikası düzenlenmesi için başvuruda bulunan ihracatçı, 20 nci maddede belirtilen belgeleri,
             b) Fatura beyanında bulunan ihracatçı, bu beyanın bir nüshasını ve 17 nci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen belgeleri,
             c) EUR.1 Dolaşım Sertifikasını düzenleyen gümrük idaresi veya Müsteşarlıkça yetkili kılınacak kuruluş, 18 inci maddede belirtilen Başvuru Formunu ve başvuru sırasında firma tarafından kendilerine sunulan diğer tüm vesaiki,
             ç) İthalatçı ülkenin gümrük idareleri, kendilerine ibraz edilen EUR.1 Dolaşım Sertifikaları ve fatura beyanlarını
             en az üç yıl muhafaza etmek mecburiyetindedir.
 
             Farklılıklar ve şekli hatalar
             MADDE 33 – (1) Menşe ispat belgelerindeki beyanlar ile ürünlerin ithalat işlemlerini yerine getirmek amacıyla gümrük idarelerine ibraz edilen belgelerdeki ifadeler arasında küçük farklılıkların bulunması, belgenin gümrüğe sunulan ürünlere tekabül ettiğinin kesin olarak ortaya konması kaydıyla, söz konusu menşe ispat belgelerinin geçerliliğini kendiliğinden ortadan kaldırmaz.
             (2) Menşe ispat belgeleri üzerindeki ifadelerin doğruluğu üzerinde şüphe yaratması söz konusu olmayan, daktilo hatası gibi bariz maddi hatalar, bu belgelerin reddedilmesini gerektirmez.
 
 
ONUNCU BÖLÜM
Menşe İspatından Muafiyet
 
             Ticari mahiyette olmayan eşya
             MADDE 34 – (1) Küçük paketler halinde gerçek kişilerden gerçek kişilere gönderilen veya yolcuların zati ya da hediyelik eşyasının bir bölümünü oluşturan eşya; ticarete konu olmamaları, bu Yönetmelik gereklerini yerine getirdiklerinin beyan edilmesi ve bu beyanın doğruluğu hakkında şüphe bulunmaması halinde menşe ispat belgesi istenmeksizin menşeli ürünler olarak kabul edilir. Posta yoluyla gelen eşyada beyan, Posta Gümrük Beyannamesi (CN22/CN23 belgesi) veya bu belgeye eklenen bir kağıt üzerinde yapılabilir.
             (2) Alıcıların, yolcuların veya ailelerinin şahsi kullanımına mahsus ürünler içeren arızi ithalat, eşyanın tabiatı ve miktarı itibariyle ticari bir amaç gözetilmediği bariz ise, ticari ithalat olarak kabul edilmez.
             (3) Ayrıca, söz konusu ürünlerin toplam kıymetinin, küçük paketler halindeki eşyada 500 Euro’yu, yolcu zati ve hediyelik eşyasında 1 200 Euro’yu geçmemesi gerekir.
 
 
ONBİRİNCİ BÖLÜM
Euro ile İfade Edilen Tutarlar
            
             Euro karşılıklarının tespiti
             MADDE 35 – (1) 17 inci madde ile 34 üncü madde hükümlerinin uygulanmasında, eşyanın Euro dışında bir para birimi üzerinden faturalandırıldığı durumlarda, Taraf ülkelerin ulusal para birimleri cinsinden ifade edilen Euro tutarına eşit tutarlar, Taraf ülkelerin her biri tarafından yıllık olarak sabitlenir.
             (2) Bir sevkiyat, ilgili ülkede sabitlenen tutara göre, faturanın düzenlendiği para birimine atıf yapılmak suretiyle, 17 nci madde ile 34 üncü madde hükümlerinden yararlanır.
             (3) Euro cinsinden eşdeğer tutarlar ve bunlara ilişkin değişiklikler ülke bazında Müsteşarlıkça duyurulur.
 
 
ONİKİNCİ BÖLÜM
Basitleştirilmiş İşlemler
 
             Onaylanmış ihracatçı yetkisinin verilmesi
             MADDE 36 – (1) Taraflar arasındaki ticarette aşağıdaki hükümler çerçevesinde basitleştirilmiş işlem uygulanması mümkündür;
             a) Müsteşarlık;
             1) Sık sık EUR.1 Dolaşım Sertifikası düzenlenmesini gerektiren sevkiyat yapan,
             2) Eşyanın menşe statüsünün ve bu Yönetmelik hükümlerinin yerine getirildiğinin saptanması için gerekli her türlü teminatı gümrük idarelerine veren,
             3) Vergi ve gümrük mevzuatı ile ilgili ciddi ve mükerrer suç işlememiş olan,
             4) Gümrük makamlarının faaliyetlerini denetlemesine imkan verecek kayıtlara sahip olan
             gerçek ve tüzel kişilere, söz konusu eşyanın kıymetine bakılmaksızın bir örneği Ek IV’te yer alan Fatura Beyanını hazırlayabilmesi konusunda Onaylanmış İhracatçı yetkisi verebilir.
             (2) Müsteşarlık, basitleştirilmiş işlem uygulamasını teminen yetki belgesi verilmesi ve yetkinin Onaylanmış İhracatçı tarafından kullanımının izlenmesine ilişkin usulleri belirler.
 
             Onaylanmış ihracatçı yetkisinin iptali
             MADDE 37 – (1) Onaylanmış ihracatçıların bu Yönetmelikteki hükümlere aykırı hareket etmeleri ya da verilen yetkide öngörülen koşullara uymamaları veya bu koşulların ortadan kalkması halinde, cezai hükümler saklı kalmak üzere verilen yetki Müsteşarlıkça geçici olarak geri alınabilir veya iptal edilebilir.
 
 
ONÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Gümrük İdareleri Arasında Karşılıklı İşbirliği
 
             Mühür ve adreslerin iletilmesi
             MADDE 38 – (1) Taraf ülkelerin gümrük idareleri, kendi gümrük idarelerinde EUR.1 Dolaşım Sertifikası vize ederken kullandıkları mühürlerin örnek baskılarını, EUR.1 Dolaşım Sertifikalarının ve fatura beyanlarının kontrolünden sorumlu gümrük idarelerinin adreslerini birbirlerine iletir.
 
             Karşılıklı yardım
             MADDE 39 – (1) Taraf ülkeler, yetkili gümrük idareleri vasıtasıyla birbirlerine EUR.1 Dolaşım Sertifikaları veya fatura beyanlarının geçerliliklerinin ve bu belgelerde yer alan bilgilerin doğruluğunun kontrolünde yardımcı olur.
 
 
             Sonradan kontrol talebi
             MADDE 40 – (1) İthalatçı ülke gümrük idareleri, EUR.1 Dolaşım Sertifikaları ve fatura beyanlarının sonradan kontrolünü talep edebilir.
             (2) İthalatçı ülke gümrük idaresi, ihracatçı ülke gümrük idaresince verilen EUR.1 Dolaşım Sertifikaları ve fatura beyanlarının gerçekliği veya eşyanın gerçek menşeine ilişkin bilgilerin doğruluğu hakkında makul bir şüphesi olduğunda veya sondaj usulü ile yapacağı kontrol sonucunda anılan belgeleri sonradan kontrol talebi ile 42 nci madde hükümleri çerçevesinde vizeyi yapan ihracatçı ülke gümrük idaresine geri gönderir.
             (3) İthalatçı ülke gümrük idareleri, EUR.1 Dolaşım Sertifikası ve fatura ile, eğer ibraz edilmiş ise fatura beyanını, yahut bu belgelerin birer kopyasını, gerektiğinde araştırmanın gerekçelerini de belirterek ihracatçı ülkenin gümrük idarelerine geri gönderir. Menşe ispat belgesinde yer alan bilgilerin doğru olmadığı kanaatini uyandıran elde edilmiş tüm belge ve bilgi, kontrol talebini desteklemek üzere gönderilir.
 
             Sonradan kontrol işlemleri
             MADDE 41 – (1) Menşe İspat Belgelerinin kontrol talebi, bu belgelerin Müsteşarlığa gönderilmesi suretiyle yapılır.
             (2) EUR.1 Dolaşım Sertifikalarının kontrol talebi; (13) numaralı bölümün, EUR.1 Dolaşım Sertifikasını vize eden ihracatçı ülke gümrük idaresinin adı ve adresi ile kontrol talebinde bulunan ithalatçı ülke gümrük idaresinin adı ve açık posta adresi, yazı makinası veya mürekkepli kalemle ve matbaa harfleri ile yazılarak doldurulması süretiyle yapılır.
             (3) Kontrol talebinde bulunulan yer ve tarih belirtilip mühür, imza ve kaşe koymak suretiyle onaylanır.
 
             Sonradan kontrol talebinin incelenmesi
             MADDE 42 – (1) Kontrol, ihracatçı ülke gümrük idaresi tarafından yapılır. Bu amaçla, ihracatçı ülke gümrük idaresi, her türlü delil talep etme ve ihracatçının hesaplarını denetleme veya gerekli gördüğü diğer kontrolleri yapabilme yetkisine sahiptir.
             (2) İhracatçı ülke gümrük idareleri EUR.1 Dolaşım Sertifikalarının kontrol sonucunu (14) numaralı bölümü aşağıdaki şekilde doldurmak suretiyle belirtir:
             a) Birinci veya ikinci maddelerden uygun olanın önüne (x) işareti konur,
             b) Kontrolü yapan gümrük idaresinin adı ve kontrol tarihi yazılır,
             c) Okunabilir mühür, imza ve kaşe koymak suretiyle onaylanır.
 
             Sonradan kontrol sonuçları
             MADDE 43 – (1) Sonradan kontrol talebinde bulunan ithalatçı ülke gümrük idaresi, kontrol sonucundan en kısa zamanda haberdar edilir.
             (2) Kontrol sonuçlarında, belgelerin gerçek olup olmadığı, söz konusu ürünlerin Taraf ülkelerden biri menşeli olarak kabul edilip edilemeyeceği ve bu Yönetmeliğin diğer hükümlerine uygun olup olmadığı hususları açıkça belirtilir.
             (3) İthalatçı ülke gümrük idaresine ibraz edilen EUR.1 Dolaşım Sertifikasının sonradan kontrol işlemine tabi tutulması halinde, söz konusu belge kapsamı eşyanın kanuni vergisi ile tercihli vergisi arasındaki fark kadar nakit veya teminat mektubu alınarak, eşyanın gümrük işlemleri tamamlanır. Sonradan kontrol amacıyla gönderilen dolaşım sertifikalarının, ihracatçı ülke gümrük idaresince doğruluğunun teyidi yapılarak geri gönderilmesinden sonra teminata bağlanan gümrük vergileri iade edilir.
             (4) Makul şüphe durumlarında, on ay içinde cevap alınamaması veya cevapta söz konusu belgelerin doğruluğunun ya da ürünlerin gerçek menşeinin tespitine imkan verecek ölçüde yeterli bilginin bulunmaması halinde, talepte bulunan ithalatçı ülke gümrük idareleri, istisnai durumlar hariç olmak üzere söz konusu eşyaya Anlaşma hükümlerinin uygulanmasını reddedebilir.
 
             Anlaşmazlıkların çözümü
             MADDE 44 – (1) Bu Yönetmelik esasları çerçevesinde yapılacak uygulamada meydana gelecek tereddüt ve anlaşmazlıklar, bu Yönetmeliğe ilişkin işlemlerin yürütülmesiyle görevli kuruluşlarca Müsteşarlığa iletilir.
             (2) Bu tereddüt ve anlaşmazlıklardan 41 ila 44 üncü maddelerde belirtilen sonradan kontrol işlemlerine ilişkin olup, Taraf ülkeler gümrük idarelerince kendi aralarında çözümlenemeyenler veya ilgili Anlaşma eki Menşeli Ürünler Kavramının Tanımı ve İdari İşbirliği Yöntemlerine İlişkin Protokolün yorumlanmasında ortaya çıkan sorunlar Ortak Komiteye sunulur.
             (3) İthalatçı ile ithalatçı ülkenin gümrük idareleri arasında çıkabilecek her türlü anlaşmazlık, bu ülkenin mevzuatı çerçevesinde çözüme bağlanır.
 
 
ONDÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Cezalar
 
             Cezalar
             MADDE 45 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı fiiller hakkında, 27/10/1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu, 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile yürürlükteki ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır.
 
 
 
 
 
 
ONBEŞİNCİ BÖLÜM
Serbest Bölgeler
 
             Serbest bölgeler
             MADDE 46 – (1) Taraf ülke gümrük idareleri, nakliyeleri esnasında kendi ülkesi içinde bulunan bir serbest bölgeyi kullanan ve bir menşe ispat belgesi kapsamında ticarete konu olan eşyanın başka eşyayla değiştirilmemesinin veya hasara uğramasını önleyici normal işlemler dışındaki herhangi bir işleme tabi tutulmamasının temini konusundaki her türlü tedbiri alır.
             (2) Birinci fıkra hükümlerine istisna olarak, Taraf ülkelerden biri menşeli herhangi bir ürün, bir menşe ispat belgesi kapsamında bir serbest bölgeye ithal edilir ve bir işçilik veya işlemden geçirildiği takdirde, tatbik edilmiş olan işçilik veya işlemin bu Yönetmelik hükümlerine uygun olması koşuluyla, ihracatçının talebine binaen yeni bir EUR.1 Dolaşım Sertifikası, ilgili gümrük idaresi veya Müsteşarlıkça yetkili kılınacak kuruluş tarafından düzenlenir.
 
 
ONALTINCI BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
 
             Diğer hususlar
             MADDE 47 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanması bakımından bu Yönetmelikte yer almayan hususlar hakkında 4458 sayılı Gümrük Kanunu ile Gümrük Yönetmeliğinin ilgili hükümleri uygulanır.
 
             Yürürlük
             MADDE 48 – (1) Bu Yönetmelik, 1/5/2008 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
 
             Yürütme
             MADDE 49 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gümrük Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.